I's profileMySoulPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 30 อืม..นะ... เคยถามตัวเองว่า ...
ทำไมถึงอยู่คนเดียวตลอดมา โดยไม่มีใคร ความรู้สึกก็เลยตอบไว้ ว่าอาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป หรือไม่ .. หัวใจก็แคบเกิน (ลอกเค้ามาอ่ะ) June 24 แมวเหมียวเมื่อเช้าแม่บอกให้ไปดูลูกแมว แม่สันนิฐานว่ามีคนเอาแมวมาปล่อยไว้หลังบ้านเรา
เราก็งง ใครมันอุกอาจมาก เข้ามาหลังบ้านเลยเหรอ
พอไปดูเห็นลูกแมว 3 ตัว มีสีดำ 1 ตัว สีเหมือนโอวัลติน 1 ตัว
แล้วก็สีออกขาวนวลๆ ปนน้ำตาลอ่อนๆ (คล้ายๆ สีสวาด) อีก 1 ตัว
ตอนแรกก็คิดว่า ทำไมเค้าเอามันมาปล่อยไว้หลังบ้านเรา
แล้วหมาบ้านเราก็มี เค้าจะเข้ามาได้ยังไง
ดูไปดูมา เจออีก 1 ตัว ตัวเบ่อเริ่มเลย พอมันเห็นเรามันก็ลุกหนี
แต่มีขู่ด้วย (ประมาณว่าหวงลูก ห้ามเข้ามาใกล้ลูกนะ)
เพิ่งจะถึงบางอ้อ ก็ตอนที่มันเดินเข้าไปหาเจ้าโอวัลติน (แมวที่เราเลี้ยงไว้เอง)
โหย..พร้อมหน้า พ่อแม่ลูก (3) รวมเป็น 5 พอดีเป๊ะ
อกอีแป้นจะแตก...
ที่บ้านจะมีแมว 1 ตัว (เพศผู้) ปกติมันก็จะกินนอนอยู่ในบ้าน มาพักหลังมักหายหน้าหายตาอยู่บ่อยๆ
ทีนี้มีเพิ่มมาอีก 4 ก็ไม่ต้องสงสัยเลย.... ฝีมือเจ้าโอวัลตินแหงๆ
กลับมาบอกแม่ แม่จะเป็นลม อิอิ แม่บอกว่า เงินเดือนเป็นค่าอาหารหมาอาหารแมวหมด
 สงสัยเราจะต้องหาจ๊อบเพิ่มซ้าแว้ว...(เล่นมีตั้ง 10 ชีวิต คน 2 หมา 3 แมว 5 )
June 17 ขำขำเมื่อวาน..หลังจากพักเที่ยงกลับเข้ามาทำงานตอนบ่าย น้องที่แผนกรายงานมาว่า
(จุ๋ม).......พี่ เมื่อตอนเที่ยงๆ มีผู้ชายโทรมาหาพี่ด้วยแหละ
(เรา)......(ทำหน้าตื่นเต้น (แกล้งไปงั้นแหละ)) จริงเหรอจุ๋ม มันเป็นความจริงใช่มั๊ย ไม่ได้หลอกพี่ใช่ป่าว
(จุ๋ม)......(หัวเราะก๊าก) จริงดิพี่ เค้าคงนึกว่าหนูเป็นพี่มั้ง เค้าก็ถามว่าเที่ยงไม่กลับไปนอนเหรอ แหม..มีซ่อนๆ
(เรา)......(หัวเราะ) จุ๋มไม่ได้พูดให้พี่ดีใจใช่มั๊ย แหม..นานๆ ทีจะมีหลงเข้ามา อิอิ
(จุ๋ม)......55 รีบๆ มีไปเถอะพี่ อายุเยอะแล้ว
(เรา)......
*** ผู้ชายคนนั้นคือเพื่อนของเรานั่นเอง***
.......................................................................................................................................
June 16 อยากกกกก...อยากกินคาปูชิโน่ของ bluecup อ่า...
ฮือๆๆ แต่คงไม่กระเสือกกระสนนั่งรถไปกลับ กว่า 500 กิโล เพื่อไปกินเพียง 1 แก้ว
ไว้เดือนหน้าไปงานแต่งเพื่อนค่อยกินดีกว่า (เอือก กลืนน้ำลายไปก่อน)
http://www.snpfood.com/info/promotion_bluecup.php อยากได้แก้วเหมือนกันเนาะ
มันหมดหรือยังเนี่ย อาทิตย์ที่แล้วไปกินก็ไม่ได้ดู
เอือกๆๆๆๆ April 14 เอามาจาก mail FWเปรียบรักเหมือนกับฟัน
รักคงมั่น คือ...ฟันแท้ รักร่อแร่ คือ...ฟันโยก รักโสโครก คือ...ฟันดำ รักถลำ คือ...ฟันเหยิน รักหมางเมิน คือ...ฟันห่าง รักร้าง คือ...ฟันหลอ รักหงิกงอ คือ...ฟันกุด รักบริสุทธิ์ คือ...ฟันขาว รักชั่วคราว คือ...ฟันปลอม รักอ่อนซ้อม คือ...ฟันร่วง รักสีม่วง คือ...ฟันเก* รักจำเจ คือ...ฟันซ้อน รักสลอน คือ...ฟันแทรก รักแรก คือ...ฟันน้ำนม
รักระบม คือ...ฟันผุ รักคิกขุ คือ...ฟันกระต่าย รักสลาย คือ...ฟันหลุด รักชำรุด คือ...ฟันสึก รักเจ็บลึก คือ...ฟันคุด รักตุ๊ด คือ...ฟันหนุ่ม รักทั้งกลุ่ม คือ...ฟันหมด รักสลด คือ...ฟันพลาด รักต่างชาติ คือ...ฟันฝรั่ง รักปิดบังคือ...ฟันชู้ รักอุดอู้ คือ...ฟันช้า รักกะฮา คือ...ฟันเล่น รักไม่เป็น คือ...ฟันดะ รักเธออยู่เสมอ จริงๆนะ...ฟันธง March 30 Openofficeลองใช้ openoffice (ในส่วนของ writer และ calc) มาได้ 2-3 วัน
ยังงงๆ กับคำสั่งอยู่ (หาคำสั่งไม่เจอ) จริงๆ มันก็คล้ายๆ กับ word
และ excel เหมือนกัน แต่ไหงพอ click ขวาแล้วคำสั่งมันไม่เหมือนกันหว่า
ได้ครูดีอย่างพี่โชคมาเป็นตัวช่วย (คิดอะไรไม่ออกบอกพี่โชค หาอะไรไม่เจอ
ถามพี่โชค พี่โชคคิดในใจ เมื่อไรจะเลิกถามรำคาญจริง
 )วันนี้ก็มีคำถามอีก แต่มันออน msn ไม่ได้ พี่โชคเลยรอดปาย
 ก็คือ ใน calc เมื่อเรา merge cell แล้วต้องการจัดตัวอักษรให้อยู่ตรงกลาง
ระหว่างแนวตั้ง และแนวนอน ต้องเข้าไปที่คำสั่งไหนอ่ะ
แล้วตอน print งาน ถ้าต้องการย่อให้เหลือขนาด 60% ต้องไปที่คำสั่งไหน
ใครรู้ตอบนู๋ทีนะ
ขอบคุณจ้า March 22 ความรักในมุมมองของฉันเมื่อคืนไปกรองน้ำดื่ม เห็นลูกของบ้านตรงข้ามน่ารักดี
เหมือนน้องแพทริค (ดาราเด็ก) เลย ผมหยิกๆ เป็นเด็กผู้ชาย
ตัวเล็กๆ แต่อายุน้อยกว่าน้องแพทริค
ประจวบกับเมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา พี่พาหลานมาเที่ยว (3 ขวบ)
กะลังน่ารัก กะลังช่างพูด
เห็นแล้วก็อยากมีครัวครอบกะเค้ามั่ง
ยืนจินตนาการครอบครัวของตัวเองในฝันอยู่ว่าจะต้องอบอุ่น
มีลูกน่ารักๆ คนนึงก็พอ ยังไม่ทันได้เพ้ออะไรมากมายก็ได้ยินเสียงคนเถียงกัน
มาจากข้างหลัง (สามีและภรรยา) พับทั้งความฝันและน้ำดื่ม
ไม่กงไม่กรองแล้ว กลับบ้านดีกว่า เดี๋ยวโดนลูกหลง
"ตูอยู่คนเดียวดีกว่า"
เคยเป็นคนโดนคนอื่นรักบ้างมั๊ย?
เคยเป็นคนที่เคยรักคนอื่นบ้างมั๊ย?
งงมั๊ย???
โดนคนอื่นรัก...กรณีนี้ถ้าเราไม่ชอบ เราก็จะเกิดความรู้สึกรำคาญ
น่าเบื่อ ไม่อยากเจอ ไม่อยากคุย
รักคนอื่น...กรณีนี้ทรมานที่สุด เจ็บปวดที่สุด หากคนอื่นคิดกับเราเช่นกรณีบรรทัดบน
มันก็คือ รักเขาข้างเดียวนั่นเอง
อีก 1 กรณี...ใจตรงกัน แต่ดันมีกำแพงบางๆ กั้นไว้ระหว่าง 2 คน
อาจเป็นเพราะความ ไม่กล้า
อาจเป็นเพราะความ เขินอาย
อาจเป็นเพราะ สังคม สภาพแวดล้อมที่อยู่รอบๆ ตัว
หรืออาจเป็นเพราะ เหตุผลอื่นๆ
ทำให้คน 2 คน ไม่ลงตัว ทั้งๆ ที่มีใจให้กัน
อันนี้น่าเสียใจที่สุด
ทำไม....ทำไมไม่ช่วยกันทะลายกำแพงนั้นเสียหล่ะ
บางคนเห็นแค่ภาพลักษณ์ภายนอกของกันและกัน
ก็ say goodbye ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้สัมผัส ศึกษากันและกัน
วันนี้ตูเป็นอะไรไปเนี่ย...
รักเธอคนเดียวรักเธอคนเดียว - แท็กซี่
เธอ...เป็นดวงตะวันเมื่อฉันเจอ และเป็นดั่งจันทร์ยามค่ำคืน แต่ว่าเธออาจจะไม่รู้ตัว เย้ เฮอ เฮ เธอ... และเธอก็เป็นเหมือนดอกไม้ผลิบาน พูดแล้วก็เขินเธออยู่เหมือนกัน แต่มันก็อยากให้รู้.... ว่าฉันรักเธอคนเดียว ไม่เหลือเศษเสี้ยวให้ใคร ให้เธอหมดหัวใจรับไปได้เลยนะเธอ จะขอรักเธอคนเดียว ไม่ขอเกี่ยวข้องใครๆ รักเธอสุดหัวใจ รักเธอ รักเธอ คนเดียว ฉันมันอาจไม่ดีเท่าไหร่ แต่เธอไม่เคยจะทิ้งไป แต่ก่อนอย่างไรก็อย่างนั้น เย้เฮ.. ฉันก็อยากขอบคุณเธอที่เปลี่ยนให้ฉันเข้าใจ ว่ารักที่แท้นั้นเป็นอย่างไร ที่บอกกับเธอคงไม่ช้าไป ก็ใจฉันนะให้เธอคนเดียว ว่าฉันรักเธอคนเดียว ไม่เหลือเศษเสี้ยวให้ใคร ให้เธอหมดหัวใจรับไปได้เลยนะเธอ จะขอรักเธอคนเดียว ไม่ขอเกี่ยวข้องใครๆ รักเธอสุดหัวใจ รักเธอ รักเธอ คนเดียว ก็แค่อยากจะให้มันใจ ที่พูดไปจากใจฉัน ว่าฉันรักเธอคนเดียว ไม่เหลือเศษเสี้ยวให้ใคร ให้เธอหมดหัวใจรับไปได้เลยนะเธอ จะขอรักเธอคนเดียว ไม่ขอเกี่ยวข้องใครๆ รักเธอสุดหัวใจ รักเธอ รักเธอ คนเดียว สัญญาจากหัวใจ รักเธอ รักเธอคนเดียว
http://www.bangkokcity.com/2003/service/board/detail.php?home=musicsmall&boid=29063
January 24 someoneเข้าไปอ่านสเปซของน้องคนนี้ http://spaces.msn.com/members/asmakalom/ ไม่ได้รู้จัก
เป็นการส่วนตัว ไม่เคยคุยกัน ตาม link ไป แล้วก็เจอน้องเค้าเขียนไว้ (ลอกมาเท่าที่ชอบ)
กับบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก เราก็พยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง
กับบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ เราก็พยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป... แต่กับบางคน เรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด... การที่เราจะรักษาระยะห่างให้คงที่กับบางคน มันยากเหมือนกันนะ
บางครั้งก็อยากให้ระยะห่างมันสั้นลง บางครั้งก็อยากให้ระยะห่างมันยาวขึ้น
เอ๊ะ..วันนี้ฟุ้งซ่านจัง
problemเคยเป็นที่ปรึกษาให้เพื่อนๆ อยู่เสมอ เวลามันเจอปัญหาต่างๆ
(ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ยังเอาตัวไม่รอด) สิ่งที่ทำได้ก็คือ ให้กำลังใจเพื่อนด้วยคำพูด
คำที่จะใช้อยู่ประจำ ได้แก่
"หัดยอมรับการเปลี่ยนแปลงในชีวิตบ้าง"
"สิ่งที่แน่นอน คือความไม่แน่นอน"
"อย่าไปยึดติดกับอดีต หรือสิ่งต่างๆ มันจะทำให้เรายิ่งไม่สบายใจ"
"ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองไหวมั๊ย ถ้าไหวจงลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง"
ก็จำๆ มาจากในหนังสือนั่นแหละ พูดเพื่อให้มันคลายกังวล
ทำได้แค่นั้น สิ่งหนึ่งที่เรายึดถือคือ
คนเราต้องยืนได้ด้วยตัวเอง หากล้ม ลุกเองไม่ไหว คนอื่นเข้ามาช่วยประคับประคอง
ก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ จะให้เค้าประคองไปตลอด มันก็ไม่ไหว
เพื่อนบางคนพูดกลับมาว่า "เหมือนแกเข้มแข็งเลยหว่ะ" ป่าวหรอก ป่าวเลย
เพียงแต่เรายังไม่เคยประสบปัญหานั้นๆ เป็นแค่คนมองดูอยู่รอบนอก เราก็พูดได้ (จริงมั๊ย)
พอมาเจอปัญหาจริงๆ ไอ้สิ่งที่เคยพูดๆ ไว้กับเพื่อน (แม้จะต่างปัญหา ต่างกรณี) คำปลอบโยนต่างๆ ที่เคยพูดไว้
มันย้อนกลับมาหาตัว โดยเฉพาะคำว่า "อย่าไปยึดติดกับอดีต" และ "หัดยอมรับการเปลี่ยนแปลงในชีวิตบ้าง"
ผงไม่เข้าตาใคร ไม่มีใครรู้หรอก
แล้วเราก็พบว่า
"ตูก็ยึดติด และไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงเหมือนกัน"
January 12 Marry Festivalอาทิตย์เดียวได้การ์ดแต่งงานมา 2 ใบ
(เมื่อไรจะมีของตูมั่งเนี่ย)
ใบแรกเย็นนี้...เป็นเพื่อนสมัยมัธยม
เป็นปัญหาอยู่...
เพื่อนๆ ไป กทม. กันหมด โทรหาใครๆ ก็อยู่ กทม. (ไม่มีเพื่อนอ่า)
เย็นนี้ต้องฉายเดี่ยว จะนั่งโต๊ะไหน กับใคร???? (สงสัยเย็นนี้ใบ้กินแน่ๆ)
ขากลับอีก (เป็นปัญหาที่สุด) เพราะต้องขับมอ'ไซด์กลับคนเดียว
ทางเปลี่ยว 5 กม. (ปอด..ปอด)
แฟนไม่มีก็เงี๊ยะ...ไม่มีคนคอยรับคอยส่ง คอยเป็นห่วง...
เอาน่า..ไม่เห็นต้องกลัวเลย..
เฮ้อ....
สู้เว้ยย... January 11 สาย..สาย..สายเช้านี้มาทำงานสายไป 10 นาที
มัวแต่ลีลากลั้นใจอาบน้ำ (ใจจริงไม่อยากอาบ) มันหนาววววววววววว
แต่อาบแล้วอุ่นแฮะ...
มาถึงที่แผนก โอ้...พระเจ้า
หัวหน้ามาแล้วอ่ะ.. ช. ก็มาถึงแล้วอ่ะ
มีเราคนเดียวที่สาย..... T_T
ยกมือสวัสดีหัวหน้า หัวหน้าเรียกให้ไปรับงาน
แล้วพูดว่า "มาทำงานหลังหัวหน้า ยังงี้มันน่าให้ 2 ขั้น" !!_ _!!
นู๋ผิดไปแล้วอ่า...
เจอคนแถวนี้แซวยกใหญ่
January 09 คำพูดวันนี้สะดุดใจกับคำพูดของคนคนหนึ่ง
ทำเอาอารมณ์ไม่ผ่องใสไปเกือบทั้งวัน
แต่ก็ดี..ทำให้เรากลับมาคิดได้ว่า
คำพูดของเราคำหนึ่งที่พูดออกไป..ถ้าเราพูดไม่คิด ก็ทำให้คนอื่นคิดได้เช่นกัน
เช่นเดียวกัน
คำพูดของคนอื่น..คำหนึ่ง..บางที..เค้าอาจจะพูดโดยไม่ได้คิดอะไร
แต่เราดันคิด....
โดยส่วนตัวแล้ว..เราชอบเป็นคนพูดเล่น ซึ่งบางครั้งอาจจะพูดแรงไปบ้าง
(สงสัยกรรมตามสนอง) แต่พูดแล้วก็จบตรงนั้นไป แต่ก็เป็นคนรับผิดชอบคำพูด
ถ้าพูดก็บอกว่าพูด ไม่ปฏิเสธ...แต่ถ้าไม่ได้พูด..อย่ามาบังคับให้รับ
จากกรณีนี้
ทำให้เป็นบทเรียนสอนตัวเองว่า (จำจนตายว่างั้นเถอะ)
- จะพูดอะไร ให้ดูว่า พูดกับใคร ฐานะอะไร
- สถานการณ์สมควรหรือไม่ หรือ สถานการณ์สมควรพูดอย่างไร
- ความแตกต่างของเพศหญิง หรือชาย
- ที่สำคัญผู้ที่เราพูดด้วย นิสัยเป็นอย่างไร
ไม่งั้นอาจจะเจ็บเพราะคำพูดได้ บวมคนใกล้ตัวชักเริ่มทักกันแล้ว
ว่าหน้าบวม
- เพราะอ้วนขึ้น หรือ
- เพราะเป็นโรค
(ที่แน่ๆ ไม่ได้อ้วนเพราะเบนโล)
หลายๆ คนเริ่มหาที่มาหน้าบานเป็นกระด้งของเรา
สาเหตุหนึ่งที่พูดถึงกันได้แก่
ทานอาหารรสจัด โดยเฉพาะรสเค็ม (โดนเรียกว่ายัยเค็ม)
ทานรสชาดนี้มานานเหมือนกันนะ
ถ้าเป็นก๋วยเตี๋ยวจะใส่เฉพาะน้ำปลากับพริกเท่านั้น (อย่างอื่นแล้วแต่อารมณ์)
น้ำตาลนี่ไม่แตะ ถ้าไม่มีน้ำปลานิ หงุดหงิด
ข้าวผัดอีกอย่าง ขาดน้ำปลาไม่ได้เลย (มันจืดจนกลืนไม่ลงจริงๆ)
เค้าว่ามันจะทำให้ไตทำงานหนัก เป็นโรคโน่นโรคนี่
สรุปว่า จะให้เราลดความเค็มลงว่างั้น
เมื่อวานคุยกับแม่ แม่กลัวเราจะเป็นเบาหวานมากกว่า
แม่เห็นเรากินขนมซะน่ากลัว
ก็มันหิว (ก็ไม่เชิง เค้าเรียกว่า โหยหา มากกว่ามั้ง)
บางครั้งทานข้าวแล้ว (อิ่มด้วย) แต่มันก็ยังอยากกินโน่นกินนี่อยู่
แม่บอกให้อดข้าวอดน้ำ ไปตรวจเลือดซักครั้ง (ขอทำใจก่อนนะแม่)
เมื่อ 2-3 วันที่ผ่านมา นอนแบบไม่มีความสุขเลย
จำได้..
คืนวันพฤหัส ตั้งใจจะดูเป็นต่อซะหน่อย ดันง่วง หลับไปก่อน
ตื่นอีกทีตอนเที่ยงคืน (มันจะตื่นมาทำไมฟะ) แล้วก็เลยนอนไม่หลับ
พยายามข่มตาหลายครั้ง จนรำคาญตัวเอง เลยลุกขึ้นมานั่งสวดมนต์ซะงั้น
ก็ยังไม่ง่วงอยู่ดี สวดมนต์นานๆ เมื่อย เปลี่ยนเป็นนอนฟังเพลงก็ไม่ง่วงอีก
ดูนาฬิกาครั้งสุดท้าย 03.30 น. แล้วก็ไม่ดูแล้ว หลับไปเมื่อไรไม่รู้
ตื่นอีกครั้ง 06.00 น. นอนต่อถึง 07.00 น. (รู้สึกว่าแม่จะปลุกด้วยมั้ง)
คืนต่อมา ปวดขา นอนไม่ได้ ทายาก็ไม่เป็นผล ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไร
กับร่างกายเลย แค่กิน นอน ทำงาน ไม่ได้เล่นกีฬา ไม่ได้ยกของหนัก
ทำไม่ถึงปวดขา แล้วก็พาลปวดไปทั้งตัวนอนไม่เป็นสุขเอาซะเลย
เฮ้อ..
ผลสรุปว่า...หน้าบวมเพราะเรานอนมาก.... :D January 03 Irada น้อย ผจญภัยเมื่อวานไปงานซ้อมรับปริญญาเพื่อนกับรุ่นน้องที่ราม
เดินๆ ถ่ายรูปกันอยู่ มีผู้ชายคนหนึ่ง เดินมาถ่ายรูปเราเฉยเลย
(เอาไปทำรายอ่ะ ไม่บอกซักคำ) เพื่อนบอกว่าเค้าคงมาถ่ายเก็บงานมั้ง
ทำไม..ต้องมาเล็งคนสวยๆ อย่างเราด้วยเหรอ (แหวะ) คนมีตั้งเยอะไม่ถ่าย
รอส่งเพื่อนเข้าห้องประชุมแล้วเราก็จรลี ขึ้นรถกลับบ้าน
เพื่อนสั่งเสียก่อนจากกันว่า ไปสายใต้มีรถตู้ขึ้นได้จากหน้าราม
หรือจะขึ้น ปอ.พ.4 ก็ได้แต่รอนาน หลังจากแยกย้ายเราก็อุตส่าห์
ไปรอขึ้นรถกลับที่หน้าเดอะมอลล์ราม (ไปทำมัยฟะ.... มีแผนช๊อป)
ยืนรอรถอยู่หน้าเดอะมอลล์ ไม่ได้เจาะจงว่าจะไปสายไหน คิดไว้ในใจสายอะไรมาก่อน
ก็ขึ้น แล้วก็มา 1 คัน เห็นข้างรถเขียนไว้ "สายใต้ใหม่" มองแว๊บๆ ว่าเป็น
40 แต่พอขึ้นรถไปจ่ายตังค์ ถามคนเก็บตังค์ว่าเข้าสายใต้มั๊ยคะ
คนเก็บตังค์มองหน้าเราแบบ มาจากบ้านนอกแหง๋ๆ แล้วก็พยักหน้าให้เดาความ
ว่าเข้า (จริงๆ แล้วที่ถามเนี่ย ต้องการคำตอบว่า จะต้องลงที่ป้ายจวนทอง
แล้วต้องเดินเข้าไปเอง หรือรถเข้าไปวนในสายใต้เลย แค่นั้น) แต่สรุปแล้ว
ตูต้องลงที่จวนทอง แล้วเดินเข้าสายใต้เอง เมื่อยขาชมัด
นั่งไปสักพัก เพิ่งจะคิดได้ว่า รถมันจะผ่านทางไหนบ้าง (กังวลนิดหน่อยว่ามัน
จะอ้อมโลกมากมั๊ย) มองไปรอบๆ เส้นทางไม่คุ้นตาเลย (มันไปทางไหนฟะ)
ไม่ได้เข้าอนุสาวรีย์ชัย มันออกทางไหนเนี่ย กะลังนั่งคิดว่าตัวเองนั่งรถหลุดไป
อยู่พิกัดไหน เพื่อนโทรเข้ามาพอดี ถามว่าเราอยู่ไหนเย็นนี้จะชวนไปกินหมูย่าง
เราก็เลยบอกว่างั้นเย็นเจอกัน กำลังจะกลับบ้าน
เพื่อน "แล้วแกอยู่ไหนเนี่ย"
เรา "กทม. แต่ไม่รู้อยู่ส่วนไหนหว่ะ"
เพื่อน "แกขึ้นรถสายอะไร บอกมาดิ"
เรา "ไม่รู้หว่ะ จำไม่ได้ 40 หรือ 60 มั้ง" (ความจำเลอะเลือนไปแล้ว)
เพื่อน "แกลงมาต่อ 511 เลย มันอ้อมแล้วมันจะไปผ่านสำเพ็งด้วย"
เรา (มองไปรอบๆ เห็นสถานีขนส่งเอกมัย) "รู้แล้วว่าตอนนี้ตูอยู่ไหน เอกมัย 555)
เพื่อน "เออ"
นั่งไปสักพัก ผู้ชายที่มานั่งข้างๆ (ขึ้นมานั่งก่อนที่เพื่อนเราจะโทรเข้า
เบาะหน้าก็ว่าง แต่ไม่นั่งเลือกมานั่งข้างคนสวยอย่างเราแทน แล้วระหว่าง
ที่เราโทรศัพท์คุยกับเพื่อน เค้าก็น่าจะได้ยินทุกคำพูดของเรา)
ผู้ชาย "คันนี้ผ่านเยาวราชมัย"
เรา "ไม่รู้ค่ะ เพิ่งจะเคยนั่ง" (จะมาถามตูทำไมฟะ)
ผู้ชาย "จะไปเยาราช ขึ้นรถถูกป่าวไม่รู้"
เรา ทำหน้ายิ้มๆ ไม่มีคำตอบ คิดในใจเป็นคนเขมรป่าวฟะ พูดไทยไม่ค่อยชัด
ผู้ชาย "จะไปไหน"
เรา "สายใต้ค่ะ
ผู้ชาย "ไปทำไม กลับบ้านเหรอ"
เรา "ค่ะ"
ผู้ชาย "บ้านอยู่ใต้เหรอ"
เรา นั่งเฉยๆ ไม่ตอบ
ผู้ชาย "อยู่นครเหรอ"
เรา ส่ายหน้า
ผู้ชาย "ภูเก็ต"
เรา (ด้วยความรำคาญ ตอบดีกว่าจะได้เลิกถาม) "กระบี่" (มุสาด้วย หุหุ)
สักพักเค้าก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรถามทางว่านั่งรถถูกมั๊ย (ได้ยินๆ)
แล้วก้หันมาคุยกะเราอีก
ผู้ชาย "จำทางไม่ได้ อยู่มาตั้ง 20 กว่าปีแล้ว"
เรา เริ่มทำการสำรวจเค้าด้วยการเหล่มอง หน้าตาท่าทางต่างจังหวัดกว่าเราอีก
มือมีแผลถลอกเหมือนจะเป็นหนองด้วย มองให้แน่ใจที่แขนเค้าว่ามีตุ่มอะไรขึ้นหรือเปล่า
(ให้เดาว่าตอนนั้นดิชั้นคิดอะไรอยู่ อิอิ) อายุอยู่ระหว่าง 30-40 ปี ผิวดำ
ผู้ชาย "อยู่คลองตัน แต่ออกต่างจังหวัดบ่อย จำอะไรในกรุงเทพไม่ค่อยได้"
เรา "เดี๋ยวก็ลงพร้อมคนเบาะหน้าสิ" (ได้ยินเค้าพูดบอกเพื่อนที่ขึ้นมาด้วยกันว่าลงเยาราช)
นั่งเงียบกันไปสักพัก
ผู้ชาย "ขอเบอร์หน่อยสิ ได้ป่ะ"
เรา เริ่มมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร อย่ามายุ่งกะตูได้มั๊ย
ผู้ชาย หันหน้ามามองเราด้วยสายตาน้ำเชื่อม
(นั่งรถมาตั้งนาน ด้วยความที่เป็นรถธรรมดาลมพัดเข้าทุกทิศทางทำให้ไม่ได้กลิ่นเหล้า
เพิ่งจะมาได้กลิ่นก็หลวมตัวคุยมาตั้งนาน) เห็นเค้าขยับแขน ในใจเราคิด มันจะทำอะไรเรา
มั๊ยนะ มันมีมีดหรือเปล่านะ คิดทางหนีทีไล่ อยากจะลุกไปนั่งเบาะหน้าก็ต้องเดินผ่านมันอีก
(ที่สำคัญ ดันซื้อของจากเดอะมอลล์มา 2 ถุงใหญ่ๆ ด้วยจิ แถมกระเป๋าเสื้ออีก 1 ใบ พะรุงพะรัง)
เบาะแถวๆ เรานั่งก็ไม่มีคนด้วย หันไปมองข้างหลังเห็นคนเก็บตังค์นั่งนับตังค์อยู่ข้างหลัง
ใจชื้นขึ้นมาหน่อย คิดในใจอีกที ถ้ามันยกมือขึ้นมาจะแตะต้องตัวเราแม้แต่นิดเดียว ตูถีบมึงแน่!!
คิดไว้ในใจ แต่ก็ใจแข็งไม่ลุกเปลี่ยนที่ ส่วนมันก็นั่งยิ้มอยู่ เห็นคนข้างหน้าที่บอกว่าลงเยาราชลุก
เราเลยรีบไล่ส่ง
เรา "ถึงแล้วเยาราช ลงสิ"
ผู้ชาย "ลงป้ายหน้า"
โห กรรมของตู...
ผู้ชาย "ขอเบอร์หน่อยสิ
เรานั่งเฉยทำหน้าตาเหี้ยมขึ้น แต่ไม่หันมองหน้าเค้า
ผู้ชาย "ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร" แล้วก็นั่งยิ้ม
ถัดไปอีกป้าย เค้าเตรียมลงหันหน้ามาบอกเราว่า "ไปแล้วนะ"
โห อยากจะถีบลงตั้งนานแล้ว แล้วคนขับก็เหมือนแกล้ง ป้ายที่ผ่านๆ มา คนยังไม่ทันจะก้าวลงเลย
ก็ออกรถแล้ว แต่ป้ายที่ตานี่ลง ดันจอดแช่ตั้งนาน ไอ้เราก็กลัวว่ามันจะเปลี่ยนใจกลับขึ้นมานั่งเป็นเพื่อนเราอีก
เห็นในรัศมีสายตา 180 องศา ว่ามันลงไปยืนแล้วยังยืนมองเราอีก (สงสัยความสวยจะเข้าตากรรมการ)
พอรถออก โล่งใจ ตูรอดแล้ว ได้นั่งเป็นสุขซะที
รวมเวลาที่อยู่บนรถแล้ว ชั่วโมงกว่าๆ นี่ขนาดว่ารถไม่ติดนะเนี่ย
ถึงสายใต้ 12.30 น.
7 บาท นั่งซะคุ้มเลย... (รู้งี้ตูรอ ปอ.พ.4 หรือรถตู้ดีกว่า)
ปล...ถ้าเป็นชายหนุ่มหน้าตี๋ ดูดี ผิวขาว มีการศึกษา จะรีบประเคนเบอร์ให้เลยนะเนี่ย
ปล..อีกที...อ่านแล้วห้ามไปบอกแม่นะ เดี๋ยวแม่ตกใจ December 30 ผ่านไปอีกปีจะแก่ไปอีกปีแล้วสินะ
เผลอแป๊บเดียวจะเปลี่ยน พ.ศ. ใหม่อีกแล้ว
ปีนี้รู้สึกว่าตัวเองจะได้ฉายามาไว้ประจำตัวเยอะชมัด
"น้องเหน่ง" "ยัยแห้ง" "น้องดำ" "น้องแว่น" ฯ (มีอีก แต่บอกไม่ได้ อาย)
น้องดำนี่ ได้มาจากทัวร์กฐิน เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
(ปรกติก็ตัวดำอยู่แล้ว ยิ่งดำเข้าไปอีก)
ไปมา 7-8 วัดได้ มีอยู่ครั้งหนึ่ง วันเดียวทอด 3 วัด
คือตอนเช้า 1 วัด ก่อนเพล 1 วัด บ่ายอีก 1 วัด
แล้วแต่ละวัดก็ห่างกันพอสมควร วัดสุดท้ายนี่สงสัยจะได้บุญเยอะ
เพราะต้องเปลี่ยนไปขึ้นรถโฟร์วีล (ดีว่าเราอาศัยรถเค้าไปแล้วเป็นรถโฟร์วีลอยู่แล้ว)
วัดอยู่บนภูเขา สูงมาก ทางชัน มีอยู่ช่วงหนึ่งรถมันขึ้นไม่ได้
ถอดใจจะลงเดินแล้ว กลัว (แต่คนอื่นอาการปรกติ) แต่ก็ไม่กล้า วัดนี้ยังไม่เคยไปด้วย
กลับมาบ้านเห็นได้ชัดเลยว่าผิวมันไหม้ เพิ่งจะลอกคราบ (ขาวขึ้น) มาได้ไม่กี่วัน
เมื่อวานทำงานหัวเป็นน๊อตถึง 5 โมงเย็น
วันนี้ไม่ทำอะไรที่มันเป็นกิจลักษณะแล้ว
เค้าหนีไปกันจะหมดแล้วอ่ะ
เหงาเหมือนกันเนาะ.....หยุดหลายวันด้วย
ได้งานมาอีกหนึ่งคือ น้าฝากให้ไปรดน้ำต้นไม้ให้ด้วย ไม่อยู่หลายวัน
สงสัยว่าคนจะเฉากว่าต้นไม้เป็นแน่
สมัยก่อน มีคนชอบถามว่า เป็นลูกคนเดียวไม่เหงาเหรอ
มีเพื่อนเล่นเหรอ ฯ ก็จะตอบตามความรู้สึกจริงๆ ว่าไม่เหงา
มันก็ปรกตินะ เล่นคนเดียวก็ได้ คนเยอะวุ่นวายด้วยซ้ำ (ไม่ค่อยชอบ)
แต่ตอนนี้ คำพูดนั้นมันกลับมาวนเวียนอยู่ในความรู้สึก โดยไม่มีใครคอยถาม
เหงามั๊ย "เหงานะ"
แต่คนเยอะก็ยังไม่ชอบอยู่ดี วุ่นวาย
ความพอดี ความลงตัวของเรามันอยู่ตรงไหน?
ชอบอยู่คนเดียว แต่บางเวลาก็เหงา
ผู้คนรายล้อมรอบตัวตลอดเวลา ก็ไม่ค่อยชอบ
เคยโดนเพื่อนว่า "ไอ้พวกโลกส่วนตัวสูง"
สงสัยปีหน้าต้องออกจากโลกส่วนตัวซ้าแว้ววว..
พอก่อนดีกว่า พิมพ์ไปคิดไป ปวดตาไป ไม่ได้เอาแว่นมาด้วย
สวัสดีปีใหม่ทุกท่านนะคะ
คิดสิ่งใดขอให้สมความปรารถนากันทุกประการ
สมหวังกับสิ่งที่ตั้งใจทุกอย่าง
และความสุขจงอยู่กับคุณ Forever December 27 โทรศัพท์พักนี้รู้สึกว่าโทรศัพท์ตัวเองจะมีปัญหา (อีกแล้ว)
คือ เปิดเครื่องตลอด แต่เวลามีคนโทรเข้าจะติดต่อไม่ได้
เป็นลักษณะเหมือนเราปิดเครื่อง ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ได้ปิดแต่อย่างใด
แล้วหน้าจอโทรศัพท์เราก็ปกติ ไม่มีสายเข้า ไม่มี miss call
เป็นที่โทรศัพท์??
หรือเป็นที่ระบบเครือข่าย???
ยังไม่ได้เช็คทั้ง 2 อย่าง...
แต่ก็ดีอย่างคือ.............
แต่ก็ไม่ดีอย่างคือ..เวลาเพื่อน พี่ น้อง หรือญาติๆ โทรมา ทำให้เราไม่รู้
ปล..ไม่ดีอีกอย่างคือ คนที่อยากให้โทรมา ก็ไม่โทรมา เพระไม่มีเบอร์เรา...555
December 25 Merry x'masMerry x'mas and Happy birth day to หลานสาวตัวน้อย (ของเราเอง)
เมื่อเช้าโทรไป birthday รอบหนึ่งแระ
ส่งเสียงเจือยแจ้วมา "วันนี้วันเกิดหนู อามามั๊ย"
อาจะไปไงอ่ะจ๊ะ ตั้งไกล ส่งความคิดถึงไปก่อนเนาะ
คุยไปคุยมาส่งสัยห่วงเล่น ห่วงกิน เลยได้คุยกะคุณแม่ (พี่สะใภ้) แทน
ตั้งแต่ได้เลื่อนฐานะเป็นคุณอา รู้สึกรักเด็กขึ้นเยอะ
สมัยก่อนจะไม่ค่อยชอบเด็ก (ก็ไม่ใช่นางงามนิ)
ประมาณว่า มีเด็กอายุ 0-7 ปี ที่ไหน ถ้าเลี่ยงได้ก็จะไม่มีเราอยู่ตรงนั้น
เพราะเป็นลูกคนเดียวด้วยมั้ง ส่วนมากรอบๆ ตัวมีแต่ผู้ใหญ่
พอเจอเด็กเล็กๆ ที่งอแง แล้วต้องดูแลตลอดเวลา (ทำให้เราไปเล่นซนไม่ได้)
เลยมีความรู้สึกว่ารำคาญ
แต่พอมีหลานคนแรกเกิดมา
แล้วเราได้มีส่วนร่วมในการเลี้ยงดูบ้างบางเวลา
ประกอบกับหลานหน้าตาน่ารัก (อันนี้มีคะแนนพิสวาส)
ความรู้สึกเริ่มแปรเปลี่ยน (ประกอบกับเราแก่ขึ้นด้วยมั้ง)
เริ่มชอบเด็กตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา..
ปล..........Merry x'mas พี่ขวัญใจ
ปล..2.......Merry x'mas พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ ทุกคน
ปล...3.......Merry x'mas คนที่หลงเข้ามาอ่าน spaces แห่งนี้ ทุกท่าน
ปล.....4.....เอ พี่ขวัญใจคือใครหว๋า?
|
|
|
